اين متن هارو رو يکی برام فرستاده که خيلی واسم عزيزه خيلی مهمه به خاطر همين ميزارم اينجا شما هم بخونين (در ضمن اقای علايی مرسی از اينکه هيچ کس ارزش عاشق شدن رو نداره!!!!)

دروغ می گفت ، دیگری را دوست می داشت . بارها گفتم دوستم داری ؟ گفت : آری.

تا دیری خاموش بودم ولی آخر از پای شکیب افتادم و گفتم : راست بگو ترا خواهم بخشید آیا دل به دیگری بستی ؟ گفت : نه ! فریاد زدم ، بگو راستش را هر چه باشد ترا خواهم بخشید و از گنهت هر چه قدر سنگین باشد خواهم گذشت ....

عاقبت با آرزوی فراوان پیش آمد و گفت : مرا ببخش دیگری را دوست دارم . گفتم : حال که سالها تو بمن دروغ گفتی این بار من به تو دروغ گفتم ترا نخواهم بخشید .

((هیچکس ارزش عاشق شدن را ندارد ))

هوای حوصله امشب عجیب طوفانی ست

بیاببین که صدایم همیشه زندانی است

نگو که لحظه دردم همیشه پنهانی است

تعجبی که ندارد اگر دلی هم مرد

در این جماعت کوکی که شکل انسانی است

چرا دلی که زمانی پر از شقایق بود

در این زمانه آهن ؛ گچی و سیمانی است

عجب زمانه تلخی که هر کسی دیدم

در این هزاره چندم اسیری نانی است

من نهایت دردم نگفته ام ، اما

فقط بدان که نگاهم همیشه بارانی است .

 این درد من و توست که گاهی نمی توانیم در چشمهای یکدیگر اٌتراق کنیم و فنجانی چای بنوشیم و رد خوشبختی را به هم نشان بدهیم .

گاهی آنقدر دیر می آیی که حتی آخرین ستاره هم رفته است و صبح همه خیابانها را بیدار کرده است .

با لباسها و کفشهای خواب آلود که نمی شود از غزل غزلهای سلیمان گفت .

این آه مشترک من و توست که در حسرت قدم زدن در باغ بلورین عشق از سینه هایمان بر می خیزد.

اگر لبخندت را به من بدهی ، انگشتری به تو می دهم که هر روز گلی از نگین آن بیرون بیاید و به تو سلام بگوید

وای اين متن چقدر قشنگه. من عاشق دريام چه جالب که اونم دريا رو دوست داره(بازم ازش تشکر ميکنم)

 روی یک برگ سفید من نوشتم : قطره

تو نوشتی : دریا من نوشتم : من و تو

تو نوشتی : نه ، ما

نازنین یادت هست چه صمیمانه و ساده

من و تو ، ما شده بود ؟ کاش آنروز نمی آمد که

روی یک برگ سفید من نوشتم : دریا

تو نوشتی : قطره قصدم این بود که ما بنویسیم

تو نوشتی : من و تو

چه کسی باور داشت فاصله من و تو

قدر دریا شده بود .

دریا را دوست دارم تو چه طور ؟ دوست داری یا نه؟

<><><> <><><> <><><> <><><> <><><>‌ <><><>